Kaplica w Górażdżach pod wezwaniem
św. Józefa pochodzi z XIX wieku jest położona
w środku wsi.
Zbudowana z kamienia wapiennego w kształcie zbliżonym do kwadratu ok. 6m
2 o zaokrąglonej ścianie północnej . Przy której jest umieszczony ołtarz. Dach kaplicy jest kwadratowy dwuspadowy tak samo jak i wieża - dzwonnica, na której znajduje się dzwon.
Dzwon wzywał na msze św. ,nabożeństwa, ogłaszał w południe anioł pański,
oraz obwieszczał skonanie.
Kaplica posiada 2 okna od północy i południa.
Na ołtarzu umieszczono figurę
Maryi Niepokalanie Poczętej.
Po bokach ołtarza znajdują się dwa obrazy:
Matki Boskiej Królowej Różańca Św. oraz Matki Boskiej z Lourdes.
Kaplica w Górażdżach zasługuje na dużą uwagę.
Nazywana kaplicą - dzwonnicą stanowiła namiastkę kościoła.
Tu gromadzili się wierni na nabożeństwa majowe lub różańcowe w październiku. Od 1961r. w kaplicy tej uczono dzieci religii. Dzieci była spora gromada bo ok. 40 osób z Górażdża i pobliskiej Choruli.
By przygotować kapliczkę do religii trzeba było wynieść ołtarz, a i tak nauka odbywała się na stojąco. Podłogę wyścielono słomianymi matami.
Ponadto kaplica była ogrzewana prądem elektrycznym (prowadzonym kablem z sąsiedniej posesji).W 1962r. kaplicę wymalowano, dokonano remontu dachu i zainstalowano światło.
Mszę św. odprawiano co niedzielę oraz nieraz w tygodniu, w tej maleńkiej kapliczce.
Ludzie czasem nawet w liczbie 300 osób, stali wówczas przed kaplicą w deszczu i mrozie, dochodzącym nawet do -18 0C.
Dziś kaplica - dzwonnica to jeden z najważniejszych zabytków naszej miejscowości.
Dlatego mieszkańcy dbają o jej wygląd.
zdjęcia i tekst - Leokadia Okos